Rozdział 2

Po 2 godzinach byłyśmy obładowane torbami z różnymi ciuchami, butami i dodatkami. Pierwszy raz chyba zrobiłyśmy takie duże zakupy.

- Chodź, usiądziemy gdzieś - zaproponowała Mel.

Wzruszyłam ramionami.

- Okay - odparłam i ruszyłam w stronę kawiarni, która była w środku wielkiego budynku. Zamówiłyśmy sobie po naszej ulubionej kawie z karmelem. Usiadłyśmy przy wolnym stoliku.

- Mm, słuchałaś nowej piosenki Iggy? - ni stąd, ni zowąd zapytała przyjaciółka.

- No jasne! Jest świetna.

Iggy Azalea - nasza idolka. Kochamy ją obie, uwielbiamy jej muzykę.

Nagle ktoś stojąc z tyłu zasłonił mi oczy dłońmi. Pisnęłam. Melanie zaczęła się śmiać.

- Co jest świetne? - zapytał z uśmiechem chłopak odsłaniając moje oczy.

No oczywiście, czego ja się mogłam spodziewać. Był to nasz przyjaciel Calum. Razem we trójkę tworzymy paczkę, wspieramy się i w ogóle. Jest mega przystojny... nie to, że mi się podoba czy coś. Każda laska na niego leci. Z zewnątrz można by wziąć go za jakiegoś bad boy'a bawiącego się w gangi, zabijającego ludzi czy zabawiającego się z każdą napotkaną dziewczyną. Pozory mylą. Bardzo miły, pomocny i zabawny chłopak. 

- Calum, na Boga! Chcesz żebym dostała zawału?!

Chłopak się zaśmiał.

- Oj Ashley, robię ci tak już hmm z setny raz, a ty dalej panikujesz - usiadł na krześle między mną, a Mel.

- Wcale nie panikuję - burknęłam.

- No jasne, a ja jestem wróżką - zaśmiał się - o czym gadałyście?

- O nowej piosence Iggy - odezwała się Melanie.

- Poważnie? Iggy? - uniósł jedną brew - Prooooszę was.

No tak, jako jedyny z nas nie przepadał za nią, dlatego nigdy nie rozmawiamy o niej w jego towarzystwie.

Zmieniliśmy temat.

Gadaliśmy o innych piosenkarkach, piosenkarzach, zespołach... Po prostu w skrócie o gwiazdach.

Poczułam wibracje telefonu w kieszeni.

Sms. Zgadnijcie od kogo?

Luke.

" Hej piękna, nie przeszkadzam? x"

Uśmiechnęłam się do ekranu telefonu i odpisałam:

" nie :) i nawet mnie nie widziałeś:( "

Spojrzałam na przyjaciół, którzy prowadzili między sobą (z tego co usłyszałam) rozmowę o projekcie z biologii. Mieli robić go we dwójkę, więc się nie wtrącałam i znów spojrzałam na telefon.

Nowa wiadomość.

" to świetnie. Tęskniłem:(

To nic, na pewno taka jesteś x

co u ciebie?"

Przeczytałam tego sms'a i uśmiechnęłam się jeszcze szerzej. Ponownie odpisałam:

" aw, szczerze to też tęskniłam :c u mnie w porządku, jestem na zakupach z przyjaciółmi"

Nie czekałam długo na odpowiedź.

" ow czy aby na pewno nie przeszkadzam?"

- Ashley! - usłyszałam głos Calum'a i spojrzałam na niego. - no nareszcie. Ileż można... z kim ty tak namiętnie smsujesz? Hmm? - zapytał chłopak.

- Z koleżanką - odpowiedziałam szybko. Calum spojrzał na ekran mojego telefonu i zaśmiał się cicho.

- Oh, czyli koleżanka ma na imię Luke? - uniósł brew patrząc na mnie z uśmiechem. - To skąd ona jest?

Wywróciłam oczami.

- Daj spokój Cal, dziewczyna się po prostu zakochała, a ten Luke to pewnie jej książę...i nawet nam nie powiedziała - odparła przyjaciółka ze smutną minką.

- Mel! - spojrzałam na dziewczynę - to nie jest mój chłopak. Zwykły, najzwyklejszy kolega.

- To czemu się tak uśmiechałaś do ekranu? - odezwał się Calum.

- Czy ja jestem na jakimś przesłuchaniu? Napisał coś zabawnego i tyle..

Nagle Melanie odruchowo złapała się ręką za brzuch i schyliła lekko głowę zaciskając oczy.

- Melanie, wszystko w porządku? - spytałam zmartwiona.

W tym momencie dostałam sms'a, ale go nie sprawdziłam.

Mel pokręciła głową.

- Calum, przyjechałeś samochodem? - zerknęłam na chłopaka, na co ten tylko pokiwał głową.

- To chodź - wstałam i pociągnęłam Cal'a za rękę. - zawieziemy ją do domu.

Wstał i pomógł mi podnieść Melanie z krzesła. Chłopak wziął jej torby z zakupami, ja wzięłam swoje i powoli poszliśmy do auta.

Jakieś 15 minut później znaleźliśmy się pod domem źle czującej się dziewczyny. Wysiadłam z samochodu i pomogłam jej uczynić to samo.

- Dzięki - mruknęłam do chłopaka.

- Do usług - uśmiechnął się lekko - ciebie też zawieźć do domu?

- Nie, nie...zostanę z nią. - odpowiedziałam obejmując Melanie.

- Okay - wzruszył ramionami - napiszę potem, a teraz jadę. Cześć - odpalił samochód i odjechał. Zaprowadziłam przyjaciółkę do domu. Jej mama najwidoczniej widziała nas przez okno, gdyż już czekała przy drzwiach.

- Melanie słońce - przytuliła mocno córkę.

- Źle się poczuła - wytłumaczyłam - i wraz z Calum'em przywieźliśmy ją.

- Dziękuję Ashley - uśmiechnęła się lekko kobieta i podążyła wraz z dziewczyną do sypialni.

- Um, mogę zostać? - zapytałam zanim obie zniknęły za progiem.

- Jasne, idź usiądź na razie w salonie - odpowiedziała mi mama Mel i tak też uczyniłam.

Parę minut później kobieta wróciła do salonu sama.

- Śpi - oznajmiła.

Uśmiechnęłam się lekko.

Przez ten czas, kiedy przyjaciółka spała rozmawiałam z jej mamą, oglądałam telewizję. Nudziło mi się i równie dobrze mogłam wrócić do domu... jednak wolałam tu zostać. Zaczekać, aż się obudzi.

No i ta chwila nastała. Po 2 godzinach Melanie obudziła się. Widząc ją wchodzącą do salonu wstałam z kanapy i mocno przytuliłam.

Zachichotała.

- Jak się czujesz? - spojrzałam na nią.

Pokiwała głową.

- Lepiej. Ty ciągle tu siedziałaś? - wskazała na kanapę, a ja pokiwałam głową. Uśmiechnęła się szeroko i mnie przytuliła. Następnie chwyciła moją dłoń i pociągnęła mnie do swojego pokoju.

- Pozwolisz, że się położę? - uśmiechnęła się.

- Nie, nie pozwalam ci - wywróciłam oczami.

- No dooobrze - usiadła na nim i się zaśmiała.

- Kładź się - uśmiechnęłam się do niej. 

Położyła się, a ja usiadłam z drugiej strony łóżka.

- Może zostaniesz na noc? - zaproponowała.

- Naprawdę? A twoja mama się zgodzi?

- Słuchaj kochana, ona cię bardzo lubi i nie sądzę, żeby miała coś przeciwko.

- Oh, no okay - wyciągnęłam telefon, żeby zadzwonić do brata. Zauważyłam dwa nowego sms'a o treści:

" chyba jednak przeszkadzam..." napisanego ponad 3 godziny temu. Zabrałam się za szybkie odpisanie:

" przepraszam:( naprawdę nie przeszkadzałeś tylko wtedy akurat nie mogłam odpisać..."

Wysłałam wiadomość i dopiero zauważyłam jak Mel mi się przygląda z uśmiechem.

- Piszesz z tym Luke'iem? - spytała.

- Może - mruknęłam obracając telefon w dłoniach.

- No Ashley opowiadaj - Melanie usiadła i zaczęła mnie wypytywać o takie rzeczy jak na przykład w jaki sposób się poznaliśmy.

2 rozdział, yeaaah. Szczerze to jak na mnie chyba dobrze mi wyszedł i uwaga jest dłuższy! Woah!

Jak na razie to chyba najlepszy rozdział, hahaha. 

czytasz = komentujesz

Jeżeli pojawiły by się jakieś błędy to przepraszam.
Mam nadzieję, że się podoba i przybędzie fanów Luke'a i Ashley c: (potem będzie ciekaaaawieeeeeeej)

Love, Karolcia xx